Ma nde balíat sa pena
Bentu estru (2)
A Silvia (furriada in sardu de Mauritziu Virdis)
A S I L V I A
Silvia, ancora t’ammentas
de su tempus de vida tua mortali,
candu luxía’ ermosura
in s’ogu tuu fuidittu e risulanu,
e tui, allirga e in pensus, colàs s’oru
de su mellus beranu?
Sonànta is appusentus
in pásiu e is bias aggíriu,
a su cantu tuu arreu,
candu a is faínas de fémmina intenta
setzías, meda cuntenta
de su ’enidori appubau chi tenías,
fiat maju prenu ’e nuscus: e solías
passai sa dí diaicci.
Deu is déxidus studius
lassendi abborta e is cartas suoradas,
’nnoi ’e su tempus miu mellus
e de mei fia spaccendi is giorronadas,
meïn is lollas de sa domu ’e babbu
porría s’origa a sa boxi ’e maïsta
e a sa manu prista
chi maniggiàt su traballu ’e sa tela.
Bia su celu pasiau,
is bias doràs e is ortus,
e innoi su mari attesu, e innia su monti,
lingua umana no narat
su chi tenía intragnau.
Itta ternura ’e pensus
itta isperus, ’ta corus, Silvia mia,
cali insàs si paria’
su fadu ’e vida umana!
Candu m’ammentu ’e tottu custa ispera
unu dolu m’accera
ásperu e scossoladu,
e mi ’nci torra’ a doli in disaüra.
O natura, o natura,
pritte no torras pusti
su chi tandu as promittiu? Pritte a is fillus
trampera ses e fusti?
Tui innanti chi arridessit s’ierru is erbas,
cumbáttia e binta de mali cungiau,
morías, tiernu carignu. E no bidías
su frori ’e is annus tuus,
coru no t’ammodhianta
allabus druccis ’mmoi de is pilus niedhus,
’mmoi de s’oghiada amorosa e lunatza
ne is cumpángias cun tui a festa in pratza
de amori rexonanta.
Fintz’est morta imbenienti
s’isperántzia mia drucci: ancu proibia’
a is annus mius s’ustinu
giovinesa. Cummenti,
ahi, ti ’nci ses fuía,
cumpángia cara de s’edadi nova,
lastimada mia ispera!
Est custu cudhu mundu?
Custu est s’appentu, e amori, obras e mentis
chi tantu ’nci ’ndi aiaus fuedhaus impari?
Custa est sa sorti de is umanas gentis?
A ’nci imbenni su beru
tui, mísera, ses rutta: e a mimi resu
cun sa manu sa morti e fria una losa
indittasta diattesu.
mVis! Castedhu, su 29 de marzu 2006
Giaime Leopardi, bortadu in sardu dae mVirdis, in Castedhu, su 29 de marzu 2006.

Dicius
Poesía de Andrïa Macis
Si scít ca sa Sardinnia est tèrra prèna
de una sabièsa mànna, còsa antíga
et po imparài ita funt vída et pèna
de dícius nci nd’at prus de una paríga.
Non est tóntu ma màli pagàu su sàrdu
ge dd’at cumpréndia bèni custa cadèna
ca chíni donàt pràngiu abetàt cèna
gènti cún gènti et súc’e fàa cún làrdu.
Schidònis’e línna in dòm’e su ferréri
méllus in pèi chè sétziu po su mèri
sinò ddu bít crocàu su serbidòri
mancàri non est intranniau a su maliòri.
Nci passít una més’ora o púru unu mèsi
marxàni perdit sa cóu su vítziu nóu
ma custu non ballit po dónnia arrèsi
su càni po nâi, si est màlu est tótu cóu.
Cróbu cún cróbu non si ndi’ogànt s’ógu
arríu chi scúrrit non pudèscit mài
et spigàt unu chi non pòdit messài
o si callentàt si est acànt’e su fógu.
Ddu scít su sardu chi mandàt cummíssu
ca càndu est màlu est méllus chi andìt íssu
unu pràtu chi andìt et unu chi ndi bengiàt
po fài chi s’amigàntzia si mantengiàt.
Cún pagu gènti si fait bella fèsta
fíntzas a candu non passàt su sàntu
fradíli chi s’alabít cún sorrèsta
sinò s’arrísu si furriat in pràntu.
Pitíca s’arrichèsa chi portaus!Et dúncas abarràus in su connótu
non importàt ita-si-’ollat-chi fatzaus
s’ómini sène stória est ómini mórtu.
un’atera poesia de Gigi Angeli
A custa tratta inoghe …
A custa “tratta”(1) inoghe …
no’ nde carreit su ‘entu !?!
e meres de nois matessi
fimus a sa terra
comente su chelu ‘enit a su mare;
e mare e chelu
l’aimus a fora e a intro pro alimentu;
nos atzuddhiat
s’istruttinada primma de sa lughe ! …
e logu chenza lacanas
s’istintu naschidolzu nd’accolliat
cun s’isterrida lebia ‘e “libertade”;
e lebios andaimus in su sempre
senz’istiga peruna de su mai …
Ma tanta lebiura
fit, a su ‘essu, male aggradessida !
nolla ‘oltulein’ pesuda …
cun s’assaccarru ‘asi de su tempus
trabadu e trobeidu dae sas oras,
dae chidas, dae meses e annorias:
e incravadu poi in calendarios
ghjaganos de su “toccu” fittianu.
Naschidos izeltus fimus pro cumprire
ma cuddu sempre alluttu ‘e su naschire
si ch’est gai barattadu
in morte nummerada ‘e donzi die
ch’at ciobadu su “tempus” a su inare;
e dinare e tempus oe ‘ies
a iscumbatta cue pari pari
cun sa chimera de si comporare.
Sighit sa gherra tunda chenza fine:
su “sempre” si ch’est boltadu in “mai”
leende a trampa sos manos famidas
isterrida cue a cheddas e a isteniu
pro calchi soddhu romasu ‘e caridade;
imboligadu a bisos de resghione
ch’allughene mucchittos de ispera
pro una codiada ghjunta ‘e libertade.
…eppuru a inoghe … forsis
no’ nde carreit su ‘entu !
gigi angeli
gennaio 2006
(1) orma di sandalo, ovvero Sardegna
Poesia de Gigi Angeli
S’asseremus !?! …
S’asséremus istados
…sos sardos chi no semus …
nos fìmus apprettados
tra novas chirriende …
pro esser’informados
de su ch’est sutzedende
in s’istare penende
arrèssos e trampados …
sos sardos chi no’ semus
s’asseremus istados ! …
aimus bid’ umpare,
indarghende sa “terra”,
su chi podet fruttare
pro nd’ haer’una perra
de bonu, pro campare
comente disitzemus;
s’asseremus istados
sos sardos chi no’ semus ! …
in s’abbòiu mannu
aìmus aggaladu
s’uniòne chenz’ingannu,
tra frades de ighinadu;
boghèndeche su dannu
d’esser’isparguddados;
sos sardos chi no semus
s’asseremus istados ! …
A cuddos “prinzipales”
ch’aìmus inciuccadu
chi semus tottu gales;
ca nos hat istraccadu
sa ‘jabba ‘e sos ghjuales
pro chi nos abbascemus,
s’asseremus istados
sos sardos chi no’ semus ! …
Sorte noa benigna
aìmus isfruttadu
in s’esse’ sa Sardigna
unu logu istimadu;
no’ pius “mala e indigna “…
ma chelu de ispantados
… sos sardos chi no’ semus
s’asserermus istados ! ….
Zente de donzi edade
aìat cantadu unida
su “gosu” ‘e libertade,
de pelea cumprida
pro Sarda sotzièdade …
comente la bramémus !…
S’assrémus istados
sos sardos chi no’ semus ! …
e de paghe una “Terra”
aìmus post’a pare:
a s’istranzu sa perra
pro nde pode’ “gosare”;
ma chenza cuntierra
NOIS … BEN’AGATTADOS ! …
Libbaros e padronos
comente mai istados !
bentu estru
Cussas matas
tortas ke banderas de chentu e chentu
annos in su bentu,
furcas rebelles prontas dae ora,
mesu de chelu e terra
abetant s’ora issoro
in s’oru de su tempus.
Amsterdam, 1986




